logo پـــروژه‌هـا
En

تریسی
کِلی

دربــــاره آثـــار
مـــطـــالــعــه

دربــــاره

«روش کار میان‌رشته‌ای من به ‌شکل‌های عجیبی مخاطب را با خود درگیر کرده تا گفت‌وگویی آزاد و تکاملی ایجاد کند. گاهی کارها نظم حاکم بر نظریات در حوزه‌ی جسمیت و ذهنیت اجتماعی/سیاسی را برهم ریخته تا فضایی از شک پیرامون وضعیت زیسته و مادیِ بدن بر انگیزند. آن‌ها ریشه در دنیای درون داشته، با قرارگرفتن در مکان‌ها یا موقعیت‌هایی خاص بروز می‌یابند و به تسخیر شبح‌گونه‌ی تاریخ، ویژگی‌های بومیِ مکان و شاعرانگی مواد می‌پردازند.»ـــــ بیانیه‌ی‌ هنرمند، ۲۰۲۱

دکتر تریسی کِلی هنرمند‌ـ‌ـپژوهشگر مستقل و میان‌رشته‌ای در حوزه‌‌ی روش‌‌های زنده‌ی هنری است و آثارش شامل هنر اجراء و شیوه‌های زبان‌محور تجسمی و نوشتاری می‌شود. او در پروژه‌های پژوهشی خود بر روی مفهوم «همکاری» به عنوان یک روش کار، تجسم‌‌بخشی و عامل نظری مطالعه می‌کند و آن را با ویژگی‌‌های مشارکتی، گفت‌وگویی، منتشرشونده و ریشه‌‌ای (ریزومی) همراه می‌داند. کِلی بر اهمیت فضاهای آستانه‌ای، گذرا و مهجورْ‌ در ساختن، اندیشیدن و درنتیجه ایجاد گفت‌وگو تأکید دارد. هدف او، ازشکل‌اندازی و تمرکززدایی از آن چیزی است که به عنوان واقعیت دیده/پذیرفته می‌شود و آلودن، آشکارسازی وتصریح انتقادی چیزهایی که به چشم نیامده و یا احساس نمی‌شوند. از این رو، آثار او بر اساس موقعیت/مکان‌های مشخصی کار شده و بر تاریخ، مکان‌ و مواد تأکید ویژه دارند. از نظر کِلی اهمیت عمل‌کردِ مبتنی‌ بر همکاری در این بوده که منجر به ارزیابی محدودیت‌های «نفس» از طریق کشف سیاسی روابط بین‌الاذهانی می‌شود. بدن، زبان، متن، صدا و مجسمه در مادیتِ خود در طول مسیر اصلیِ اجراگری کِلی، یعنی تمرکز بر روی پوست و تماس/ناتماس، مورد استفاده قرار می‌گیرند. «پوست» برای او دلالت‌کننده‌ای فرهنگی و مکانی برای مواجهه است که به آن به عنوان زمینه‌ای نوشتنی و نه خواندنی نزدیک می‌شودـــــ‌فاصله‌گذاری میان تماس و ناتماس برای کشف سوژه‌ها. تصویرسازی‌های درونی و شاعرانه کِلی فضایی برای شک و نقد بدن باز می‌کند. به عبارت دیگر، وضعیت زیسته و مادی بدن با برهم‌زدن عقاید جسمانی و ذهنیت اجتماعی/سیاسی وارد فضایی از سایه‌روشن می‌شود.

تریسی کِلی دکترای خود را از دانشگاه ریدینگ انگلستان (اجرای بین‌الاذهانی، ۲۰۰۹) با مطالعه بر روی وجه بین‌الاذهانی و همکاری در روش‌های‌ زنده‌ی هنری گرفته است. او عضو طرح بین‌المللی پژوهش خلاق مکان‌نگاری‌های امر مهجور از سوی آکادمی هنر و طراحی برگن در نروژ (۲۰۱٤ــ۲۰۱۲) است. هدف این طرح مطالعه‌ی سیاست، پسماند مادی و عمل‌کرد دوران پساصنعتی‌ با بررسی موردیِ کارخانه‌ی درحال‌تخریب سرامیک‌سازی در منطقه‌ی استوک‌ـآن‌ـ‌ترنت انگلستان می‌باشد. کتاب کِلی هم‌دردی می‌کنم ‌(دورنما) حاصل بینندگان در اقامتگاه یک مدل پژوهشی جدید توسط او است (دانشگاه ترنت ناتینگهام، ۲۰۱٤) که نگرشی مرکززدا به ویژگی‌های پژوهشی دارد. کِلی رویکردی شخصی به فضاهای دانشگاهی دارد و به شیوه‌ی مستقل در مقطع آموزش عالی تدریس می‌کند: آکادمی هنر و طراحی برگن (نروژ ــ۲۰۲۰)، دانشگاه اوهایو (آمریکا ــ ۲۰۱۹)، کالج هنر برن (ایرلند ــ ۲۰۱۸) و دانشگاه اِورا (پرتغال ــ ۲۰۰۹). علاوه بر کارهای انفرادی، او پروژه‌هایی را با هم‌کاری چند هنرمند پیش می‌برد: ریچارد هنکاک از انگلستان (هنکاک و کِلی ــ ۲۰۰۱)، ریتا مارهاگ از نروژ و نیسا اوجالوو از آمریکا (کِلی|مارهاگ|اوجالوو ــ ۲۰۱۲)، و دکتر ریانون جونز از انگلستان (کِلی + جونز ــ ۲۰۱٤).

 

تحصیلات
۲۰۱۲ مدرک تحصیلات تکمیلی آموزش؛ دانشگاه ترنت ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۹ دکترای تئاتر/هنرهای زیبا؛ دانشگاه ریدینگ، انگلستان
۲۰۰۳ کارشناسی ارشد هنرهای زیبا؛ دانشگاه بیرمنگام، انگلستان
۲۰۰۲ کارشناسی هنرهای زیبا؛ دانشگاه ترنت ناتینگهام، انگلستان

مسئولیت‌های افتخاری
همکار پژوهشی بین‌المللی، مؤسسه مطالعات نمایش‌، رقص و اجراء؛ دانشگاه دمونتفورت، انگلستان

تدریس
۲۰۲۱ کارشناس پاسخ‌گو در حوزه‌ی روش‌ کار به مثابه پژوهش برای داوطلبان دکترا، گروه مطالعات نمایش، رقص و اجراء، دانشگاه دمونتفورت؛ لایسستر، انگلستان
۲۰۲۰ کارگاه و کلاس ۱ هفته‌ای صمیمیت مواد (مقطع لیسانس و فوق‌لیسانس)، گروه سرامیک، دانشکده هنرهای زیبا، موسیقی و طراحی؛ دانشگاه برگن، نروژ
۲۰۱۹ کلاس آموزشی (مقطع لیسانس و فوق‌لیسانس هنرهای زیبا)، کالج هنر بِرن؛ بلیوان، ایرلند
۲۰۱۶ ارائه با موضوع مسیرهای پژوهش (مقطع دکترا)، دانشگاه ترنت ناتینگهام؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۳ اجراء امر روزمره: کارگاه ۳ روزه (مشاور مقطع دکترا)؛ آکادمی هنر و طراحی برگن، نروژ
۲۰۱۹ــ۲۰۱۰ سرپرست آموزش طراحی معاصر؛ دانشگاه ترنت ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۹ ۹٧.۳: هنکاک و کِلی، بخش پایانی پروژه، هنرهای اجرایی (سال سوم)؛ کالج هنرهای اجرایی ملتون‌ـ‌بروکسبی، انگلستان
۲۰۰۹ بدن‌های ویروسی: هنکاک و کِلی، کارگاه ٧ روزه و ۸ ساعت اجراء زنده (مقطع لیسانس تئاتر)؛ دانشگاه اِورا، پرتغال
۲۰۰۸ ارائه درباره‌ی مسیرهای پژوهش (مقطع دکترا)؛ دانشگاه ریدینگ، انگلستان
۲۰۰٤ بدن به مثابه‌ مکان: بخش تلفیقی (لیسانس هنرهای زیبا؛ لیسانس هنر معصر و لیسانس مد)؛ دانشگاه ترنت ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱٤ــ۲۰۰۲ مدرس هنرهای زیبا؛ نیوکالج ناتینگهام، انگلستان

هنرهای خلاق
۲۰۲۱ مشاور؛ دکتر لارل جی کارپنتر، کارشناس ارشد؛ آمریکا/انگلستان
۲۰۱۶ عضو هیأت انتخاب‌کننده؛ فستیوال شکست اغواگر (Tempting Failure)؛ لندن، انگلستان
۲۰۱٤ ممتهن مدعو؛ نیکولاس کیلبی، فوق‌لیسانس پژوهش (عمل به مثابه پژوهش): عبور از آستانه‌ها: ابداعی برای مشاهده‌ی فرافردی، دانشگاه دمونتفورت؛ لایسستر، انگلستان
۲۰۱٤ــ۲۰۱۳ سرپرست نمایشگاه؛ گالری لِیست‌مارکت؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۳ــ۲۰۱۲ عضو منتقد هیأت انتخاب‌کننده؛ فستیوال مدار (Circuit) هنرهای اجرایی، دانشگاه دمونتفورت؛ لایسستر، انگلستان
۲۰۰٧ داور؛ جایزه‌ی برتر سازمان بازاریابی خلاق؛ شبکه‌ی خلاق ناتینگهام، انگلستان

گفت‌وگوهای هنرمند
۲۰۲۱ اجراء تک‌به‌تک برای دانشجویان مقطع فوق‌لیسانس؛ دانشگاه متروپولیتن منچستر، انگلستان
۲۰۲۱ در عبور: مجموعه‌ای از سه گفت‌وگو با هنرمندان؛ دبیرستان در تاس؛ باکنانگ‌، آلمان
۲۰۲۰ آثار هنکاک و کِلی، دبیرستان کورفورست سلنتین؛ آندرناخ، آلمان
۲۰۱۹ آثار هنکاک و کِلی، کالج هنر بِرن؛ بلیوان، ایرلند
۲۰۱۹ آثار هنکاک و کِلی، دانشگاه اوهایو؛ اوهایو، آمریکا
۲۰۱۳ مداخله‌ی پوست: لیسانس، فوق‌لیسانس و دکترای هنرهای زیبا؛ آکادمی هنر و طراحی برگن، نروژ
۲۰۱۳ نمایش سوژه‌ها و ابژه‌ها: میزگرد، پرفورمنس‌باد#۱؛ برگن، نروژ
۲۰۰۹ آثار هنکاک و کِلی؛ دانشگاه اِورا، پرتغال

نمایشگاه‌ها
۲۰۲۱ گالری ۲، چشم‌انداز عاریه، کِلی|مارهاگ|اوجالوو؛ استامسوند، جزایر لوفوتن، نروژ
۲۰۲۱ گدوک، من، خودم و اروپا؛ اشتوتگارت، آلمان
۲۰۲۱ فستیوال فرمت ۲۱، افق شکسته و تاب‌برداشته؛ دِربی، انگلستان
۲۰۲۱ گدوک، فیلم‌وینتر اشتوتگارت، در عبور؛ اشتوتگارت، آلمان
۲۰۲۰ گلس‌تنک، کربنات کلسیم، کِلی + جونز؛ آکسفورد، انگلستان
۲۰۲۰ مایِن مینه، اجرای میدِگ برای سیلوربیرخ؛ بِرگبروهل، آلمان
۲۰۲۰ پروژه‌ی برمودا، مجموعه عسل عسل؛ سن‌لوئیس، آمریکا
۲۰۲۰ اکسپلورتیو ْ۶، پاویلیون هنر، بِرگبروهل، رفتار سقوط برای ساکنین جزیره، رفتار بومی برای آفتاب نیمه‌شب و راه‌رفتن بر روی لوله‌ها، کِلی/مارهاگ؛ بِرگبروهل، آلمان
۲۰۲۰ نمایشگاه خیالی، کیوتیک‌موبیل، کونست‌بتزیرک، آسمان عسلی و عسلِ شب؛ اشتوتگارت، آلمان
۲۰۱۹ مرکز معاصر ناتینگهام، یک اجرای فوق‌عادی، هنکاک و کِلی؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۹ مرکز فرهنگی شیکاگو، یک اجرای فوق‌عادی، هنکاک و کِلی؛ شیکاگو، آمریکا
۲۰۱۸ اُبروِلت، محدوده صورتی؛ اشتوتگارت، آلمان
۲۰۱۸ کونست‌گاراسژن، چشم‌انداز عاریه، کِلی|مارهاگ|اوجالوو؛ برگن، نروژ
۲۰۱۸ للیو، آر.آی.اِی.پی: عمل هنر۱۹۹۸ـــ۲۰۱۸، هنکاک و کِلی؛ کبک، کانادا
۲۰۱۸ گدوک، کارهای میدانی؛ اشتوتگارت، آلمان
۲۰۱٧ فستیوال وِیک، اتحاد (قسمت‌های ۵ــ۱)، هنکاک و کِلی؛ فولکستون، انگلستان
۲۰۱۶ کونست‌هالِ برگن، راه‌رفتن بر لوله‌ها، کِلی|مارهاگ|اوجالوو؛ برگن، نروژ
۲۰۱۶ گالری کِرفت، رهاکردن، کِلی/مارهاگ؛ برگن، نروژ
۲۰۱۵ مرکز معاصر ناتینگهام، کمد ‌تردستی برای دست‌زدن آزاد؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۵ پنجمنین دوسالانه هنر زمینی جرینوی، ملاحظه/حضور، کِلی|مارهاگ|اوجالوو؛ جرینوی، نروژ
۲۰۱۵ اجراهای دونفره مجزا + در اتاق نشیمن، هنکاک و کِلی؛ بورکینا فاسو
۲۰۱۵ کونست‌، گالری دولتی سولیانکا، هم‌کاری بدون عنوان#۱، هنکاک و کِلی؛ مسکو، روسیه
۲۰۱٤ بَکلیت، وارد و صادرکردن؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱٤ شکست اغواگر (Tempting Failure)، تلاش بیهوده در بهبود آن چه خود عالی‌ست، هنکاک و کِلی؛ بریستول، انگلستان
۲۰۱٤ برُدکستر، آمدن‌ها و رفتن‌ها؛ ولینگور، انگلستان
۲۰۱٤ برُدکستر، جمع‌شدن‌ها و پراکنده‌شدن‌ها؛ ولینگور، انگلستان
۲۰۱٤ گالری کِرفت، رهاکردن از فصل یک: چسبیدن به چیزی با رهاکردن آن، کِلی/مارهاگ؛ برگن، نروژ
۲۰۱۳ کینو کینو مرکز هنر و فیلم معاصر، فرم اولیه از فصل یک: چسبیدن به چیزی با رهاکردن آن و به‌خاک‌سپردن از فصل دو: درباره‌ی مرگ، کِلی/مارهاگ؛ سندنس و استاوانگر، نروژ
۲۰۱۳ دوسالانه سرامیک بریتانیا، ققنوس، کِلی/مارهاگ؛ استوک‌ـ‌آن‌ـ‌ترنت، انگلستان
۲۰۱۳ دوسالانه سرامیک بریتانیا، لغزیدن از فصل سه: گردوغبار ماندارین، کِلی/مارهاگ؛ استوک‌ـ‌آن‌ـ‌ترنت، انگلستان
۲۰۱۳ موزه لپروسی، پیوند خارجی (تأسف ساختگی)؛ برگن، نروژ
۲۰۱۳ گالری اتاق ۸، هم‌دردی می‌کنم (دورنما) در بدن‌های مایع مغزهای جامد؛ برگن، نروژ
۲۰۱۳ گالری بونینگتون، هم‌دردی می‌کنم (دورنما) در از آن جایی که من ایستاده‌ام تو را ببینم؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۳ پرایمری، لمس در مقابل لمس؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۳ هَچ، گمشده در دریا؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۳ نمایشگاه خلاء پرسروصدا، به‌خاک‌سپردن از فصل دو: درباره مرگ، کِلی/مارهاگ؛ استوک‌ـآن‌ـترنت، انگلستان
۲۰۱۳ نمایشگاه خلاء پرسروصدا، فرم اول از فصل یک: چسبیدن به چیزی با رهاکردن، کِلی/مارهاگ؛ استوک‌ـآن‌ـترنت، انگلستان
۲۰۱۲ کارخانه‌ی اسپود، به‌خاک‌سپردن از فصل دو: درباره مرگ، کِلی/مارهاگ؛ استوک‌ـ‌آن‌ـترنت، انگلستان
۲۰۱۱ بین آسمان و دریا III، سرزمین من، هنکاک و کِلی؛ هردلا، نروژ
۲۰۱۰ آرنولفینی، پیکرنگاری، هنکاک و کِلی؛ بریستول، انگلستان
۲۰۱۰ فلات (پلاتو)، به‌هنگام، هنکاک و کِلی؛ فرانکفورت، آلمان
۲۰۰۹ اِی.پی.اِی.اِف.، به‌هنگام، هنکاک و کِلی؛ ورشو، لهستان
۲۰۰۹ فستیوال اسکریتا نا پایساژم، پیکرنگاری، هنکاک و کِلی؛ اِورا، پرتغال
۲۰۰۹ اِن.آر.اِل.اِی.، اجراهای دونفره مجزا، هنکاک و کِلی؛ گلاسگو، انگلستان
۲۰۰۸ تئاتر باب کایلی، پارگی، هنکاک و کِلی؛ ریدینگ، انگلستان
۲۰۰٧ گالری بونینگتون، استخر آئینه، هنکاک و کِلی؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰٧ فستیوال اِسپیل، شانت والتس، تتو، هنکاک و کِلی؛ لندن، انگلستان
۲۰۰٧ فستیوال زننده!، تلاش بیهوده در بهبود آن چه خود عالی‌ست، هنکاک و کِلی؛ بیرمنگام، انگلستان
۲۰۰۶ اتاق‌ سبز، هم‌کاری بدون‌عنوان#۱، هنکاک و کِلی و واسون؛ منچستر، انگلستان
۲۰۰۶ گالری انجل‌رو، مهاجرت، هنکاک و کِلی؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۶ گالری انجل‌رو، در اتاق نشیمن، هنکاک و کِلی؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۶ موزه‌ی هنر معاصر ووهاکا، عمل ندامت؛ ووهاکا، مکزیک
۲۰۰۶ پاورهاوس، به‌هنگام، هنکاک و کِلی؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۵ مطالعه‌ی ملی هنر زنده، با نفس حبس با ریچارد هنکاک؛ گلاسگو، انگلستان
۲۰۰۵ آزمایشگاه اجراء با گیرمو گومز پِنیا؛ ووهاکا، مکزیک
۲۰۰٤ خانه، نُه اجراء با شیر با ریچارد هنکاک؛ لندن، انگلستان
۲۰۰٤ پاورهاوس، نُه اجراء با شیر با ریچارد هنکاک؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۳ اجرای مکان‌محور در گرینس‌میل، افتخار مادر؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۲ سینما برودوِی، لغزیدن با ریچارد هنکاک؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۲ پاورهاوس، لغزیدن با ریچارد هنکاک؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۲ نمایشگاه هنر و طراحی معاصر ایسلینگتون، لغزیدن با ریچارد هنکاک؛ لندن، انگلستان
۲۰۰۲ هنر و صنعت معاصر سلطنتی بئاتریس، یوغ؛ ایستلِی، انگلستان

مجموعه‌ها
کتابخانه‌ و مجموعه‌‌ی خاص مؤسسه‌ هنر شیکاگو (SAIC)؛ شیکاگو، آمریکا

آرشیوها
رقص ٤؛ ناتینگهام، انگلستان
آرشیو هنر زنده؛ مجموعه‌ تئاتر؛ دانشگاه بریستول، انگلستان
کیت سیاه؛ کلن، آلمان

اقامت‌های هنری
۲۰۲۱ زنبورخورها، اقامت مجازی؛ انگستان ـ آلمان
۲۰۲۰ اکسپلورتیو ْ ۶، پاویلیون هنر بِرگبروهل؛ بِرگبروهل، آلمان
۲۰۲۰ کیوتیک موبیل؛ اشتوتگارت، آلمان
۲۰۱۹ رقص٤، هنکاک و کِلی؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۹ ۶۰۱۸ شمالی، هنکاک و کِلی؛ شیکاگو، آمریکا
۲۰۱٧ بَکلیت، هنکاک و کِلی؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱٧ در میان آسمان و دریا: گردشگری؛ لوفوتن، نوروژ
۲۰۱۶ استیویدو مائلور؛ ولز، انگلستان
۲۰۱۶ یو.اس.اف وِرفتت، اقامت هنری هنرمندان بین‌المللی (با حمایت شهرداری برگن)؛ نروژ
۲۰۱٤ تخته طراحی، کِلی + جونز، پرایمری؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۳ مکان‌نگاری‌های امر مهجور، کارخانه متروکه اسپود (با حمایت آکادمی هنر و طراحی برگن)؛ استوک‌ـآن‌ـترنت، انگلستان
۲۰۱۳ یو.اس.اف وِرفتت، اقامت هنری هنرمندان بین‌المللی (با حمایت شهرداری برگن)؛ نروژ
۲۰۱۲ احیاء امر مهجور، کارخانه متروکه اسپود؛ استوک‌ـآن‌ـترنت، انگلستان
۲۰۱۲ لژ تابستانی؛ دانشگاه ترنت ناتینگهام، انگلستان
۲۰۰۹ مطالعه‌ی ملی هنر زنده: هنرمند در اقامتگاه، هنکاک و کِلی؛ گلاسگو، انگلستان
۲۰۰٧ مسیر انتقادی، هنکاک و کِلی؛ سیدنی، استرالیا

سرپرستی نمایشگاه
۲۰۱٤ گالری لِیس‌مارکت، «لحظه‌ها»، نمایشگاه تحقیقاتی جوآن لی و دِبرا سوان؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱٤ گالری لِیس‌مارکت، «تا هیچ اتفاق خوبی»، انفرادی گریگ فیشر؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱٤ گالری لِیس‌مارکت، «له‌شدگی»، جان هریس،جیک کنت، کورینا تورنتون، بروس آزبستوس و وگارد ویندنس؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱٤ گالری لِیس‌مارکت، «صدا و شیٔ»، لین فالتون، کریستینا نیلور و لیلا الیوسف؛ ناتینگهام، انگلستان

تحقیق و پژوهش
۲۰۲۰ «خطوط مرزی»، کنفرانس سالانه نمایش و رقص دانشگاه دمونتفورت. سخنران مدعو همراه با کارگاه؛ لایسستر، انگلستان و آنلاین
۲۰۱۹ «نـ‌‌ ـ/آسودن و واکنش‌ نشان‌دادن»، گوینده و برگزار‌کننده هیأت بین‌المللی سمپوزیوم «در گفت‌وگو»، تئاتر دربی؛ دربی، انگلستان
۲۰۱٤ «تحریک به گریه: اجرای تاریخ‌ گریه‌وزاری اجباری»، کنفرانس سالانه تاپرا، رویال هولووی؛ لندن، انگلستان
۲۰۱٤ «تحریک به گریه: اجرای تاریخ‌ گریه‌وزاری اجباری»، مؤسسه تاریخ ملی هنر، دانشگاه پاریس‌ـ‌سوربن؛ پاریس، فرانسه
۲۰۱۲ «اجرای مدارک»، عضو هیأت سمپوزیوم، آرنولفینی/دانشگاه بریستول؛ بریستول، انگلستان
۲۰۱۲ «اجراهای دونفره‌ی مجزا: حالاتی که حرف می‌زنند و هم‌کاری با فاصله‌گذاری»، سمپوزیم «در گفت‌وگو»، ناتینگهام معاصر؛ ناتینگهام، انگلستان
۲۰۱۱ «اجراء دوباره‌‌ی اجراهای دونفره مجزا و بدن‌های شکست‌خورده»، کنفرانس سالانه‌ی تاپرا، دانشگاه کینگستون؛ لندن، انگلستان
۲۰۱۰ «قلمرویی پر از خطا»، ارائه در آکادمی ملی هنرها؛ برگن، نروژ
۲۰۰۹ «اجراء میان‌ذهنیت»، پژوهش دکترا، دانشگاه ریدینگ؛ انگلستان
۲۰۰۸ «مشاهده به مثابه نگارش نمایش»، از هدایت‌کنندگان کنفرانس؛ لندن، انگلستان
۲۰۰۸ «پیکرنگاری»، پی‌.‌اِس‌.‌آی.٤، فترت؛ کوپنهاگ، دانمارک
۲۰۰۸ «بدن (غیر)ممکن»، کنفرانس بدن در فرهنگ، دانشگاه دولتی بولینگ گرین؛ اوهایو، آمریکا
۲۰۰٧ «حافظه در مرز بدن و فرهنگ»، مسیر انتقادی؛ سیدنی، استرالیا
۲۰۰٧ «نمونه‌های هم‌کاری (ای.اچ.آر.سی)»؛ سن‌فرانسیسکو، آمریکا
۲۰۰٧ «سمپوزیوم عکاسی، اجراء و هم‌کاری»، عضو هیأت سمپوزیوم آرنولفینی؛ بریستول، انگلستان
۲۰۰۶ «بلند‌کردن صدا: گیرمو گومز پنیا»، کنفرانس امتزاج فرهنگی، دانشگاه گرینویچ؛ انگلستان

انتشارات
۲۰۲۰ به نگارش در نـ‌‌/آوردنِ چشم‌انداز، باز/تصویر بدن. نروژ: پابلیش.
۲۰۲۰ «چون ما چیزی بیشتر از خطوط هستیم.» نامحتمل (مجله دیجیتال هنرهای خلاق). استرالیا: مؤسسه سلطنتی تکنولوژی ملبورن.
۲۰۲۰ «نظم نـ‌ ـ/بخشیدن به ظرفیت نهفته در همه چیز.» مقدمه‌ی کاتالوگ وِنز و رُمپ. آلمان.
۲۰۱۹ «اتحاد (بخش II: کار مؤثر).» مجله دیجیتال سکون، ۰۰۳: فَلو.
۲۰۱۹ «درست اینجا همانجا.» میان آسمان و دریا V: توریسم. نروژ: پابلیش.
۲۰۱۸ «بازی‌کردن با سایه‌ها، صحبت‌کردن در پژواک‌ها.» در هنرمندان در آرشیو: مشاغل خلاق و کیوریتوریال با اسناد هنری و اجراء، ویرایش پاول کلارک، سیمون جونز، نیک کایه و یوهانا لینسلی. لندن: راتلج.
۲۰۱۸ «برای تاخوردگی.» در حالات بیداری: اجراء اختصاصی، ویرایش دیانا دامین. فولکستون: فضای اجراء.
۲۰۱٧ «من/ما مدوسا.» در کیرا اُرایلی: بدون عنوان (بدن‌ها)، ویرایش هریت کورتیس و مارتین هارگریوز. بریستول: اینتلکت.
۲۰۱٧ «تخلف‌های بدنی و حوزه‌های برهم‌خورده.» در بدن‌های مایع، مغزهای جامد، ویرایش ریتا مارهاگ. نروژ: پابلیش.
۲۰۱۶ کلی، تریسی و ریتا مارهاگ. رفتارهای هولناک (به عکاسی ریتا مارهاگ و متن بیارته بیورکوم). نروژ: پابلیش.
۲۰۱۵ «معماری و روزنه‌ها.» در مکان‌نگاری‌های امر مهجور: تأملاتی بر مکان، ویرایش آنه هلن میدلند و نیل براونزوود. نروژ: آکادکی هنر و طراحی برگن.
۲۰۱۵ «افق‌های افقی: تسخیرهای انتقادی و اتصال بدن و فضا.» در در میان آسمان و دریا IV: مکان معلوم، ویرایش ریتا مارهاگ. نروژ: پابلیش.
۲۰۱٤ «طراحی‌های مرگ.» در بینندگان در اقاماتگاه: يک مدل تعاملی پژوهشی برای روش‌های خلاق، انتشار از سوی دبورا هارتی. ایشو.
۲۰۱٤ «طراحی‌های مرگ،» در بینندگان در اقامتگاه، ویرایش دبورا هارتی. ایشو.
۲۰۱٤ هم‌دردی می‌کنم (دورنما): با بینندگان در اقامتگاه. ناتینگهام: دانشگاه ترنت ناتینگهام.
۲۰۱۳ «خوردن پوست‌ها: کاغذ، جوهر و گوشت در شش روش.» ان.وای.ایکس. یک شبانه، شماره ۸: ویژه‌نامه‌ی پوست.
۲۰۱۲ «کارت‌پستال‌هایی از پاورهاوس.» اِن.وی.اِی، ٧، ویرایش جنی سیسون.
۲۰۱۰ «تمرین‌هایی در هیچ‌چیز کمتر از اکسیژن هیچ‌چیز کوتاه‌تر از نفس.» کاتالوگ سی‌امین سالگرد اِن. آر.اِل.ای.
۲۰۰٧ «فکر می‌کردم هرگز نخواهی آمد.» ویرایش دومینیک جانسن. بریستول: آرنولفینی.
۲۰۰٧ «هم‌کاری بدون‌عنوان# ۱، #۲، #۳ و #٤.» ویرایش دومینیک جانسن. بریستول: آنولفینی.

کتاب‌شناسی
۲۰۱۹ جنی، کلاین. «درباره زغال‌سنگ، کار، هم‌کاری و اتحاد: مصاحبه با ریچارد هنکاک و تریسی کِلی.» مرور تئاتر معاصر، ۲۹.۳.
۲۰۱۹ کلاین، جنی. «یک نمایش فوق‌العاده: پاسخ به کودک، سرباز، مرد شکنجه‌گر.» مرور تئاتر معاصر، شماره ویژه.
۲۰۱۲ جانسن، دومینیک. «صمیمیت.» در تاریخ و روش‌های هنر زنده، ویرایش دیرده هدن و جنی کلاین. لندن: پالگریو مک‌میلان.
۲۰۰۹ کلاین، جنی. «کارهای کوچک پراهمیت.» مجله تئاتر رقص، ۲۳.۳.
۲۰۰۹ چمبرلین، فرنک. «بازی با اجراء پساسکولار.» مجله هنر اجراء، ۳۱.
۲۰۰٧ جانسن، دومینیک. «در انگلستان.» نمایش‌های اروپای غربی. ۱۹.۱.
۲۰۰۶ «افراط.» کاتالوگ نمایشگاه. گالری انجل‌رو. ناتینگهام، انگلستان.
۲۰۰۵ جانسن، دومینیک. «هندسه‌ی اعتماد.» مجله تئاتر رقص، ۲۰.٤.

رونگاشت‌ها‌
۲۰۱۵ اول حرکت: هنر اجراء برگن ۲۰۱۵ـــ۲۰۱۱. نروژ: هنر اجراء برگن.
۲۰۱۲ دوگان، پاتریک. تروما ــ‌ تراژدی: علائم اجراء معاصر. منچستر: انتشارات دانشگاه منچستر.
۲۰۱۰ برندت، سینه کی. «رقص، نمایش‌نامه‌نگاری و فکرکردن به شیوه‌ی نمایش.» مرور تئاتر معاصر. ۲۰.۲. ‌‌‌‌‌‌‌‌

آثـــار

نــشــریــات

تریسی کِلی (کتاب هنرمند)

از نظر تریسی کِلی اهمیت عمل‌کردِ مبتنی‌ بر همکاری در این بوده که منجر به ارزیابی محدودیت‌های «نفس» از طریق کشف سیاسی روابط بین‌الاذهانی می‌شود. بدن، زبان، متن، صدا و مجسمه در مادیتِ خود در طول مسیر اصلیِ اجراگری کِلی، یعنی تمرکز بر روی پوست و تماس/ناتماس، مورد استفاده قرار می‌گیرند. «پوست» برای او دلالت‌کننده‌ای فرهنگی و مکانی برای مواجهه است که به آن به عنوان زمینه‌ای نوشتنی و نه خواندنی نزدیک می‌شود…

بیشتر

تخلف‌های بدنی و حوزه‌های برهم‌خورده

در سال‌های گذشته [مشکلات پوستی عدیده‌ای داشتم و عملاً] در پوستی غیرقابل‌تحمل سُکنی گزیده بودم. حمام‌کردن با مُلین‌های پوستی، لایه‌ای چربی بر گوشه کنارِ وان حمام بجا می‌گذارد. وقتی ناخن‌هایم را در امتداد خط چربیِ بجامانده در اطراف وان می‌کشم تا این غشای سفت‌شده را لمس کنم، با خراشیدن یا ساییدن در هم نمی‌شکند و بیشتر چون مناظر ناپایداری به شکل لایه‌هایی غیرقابل‌تشخیص در زیر ناخن‌هایم جمع می‌شود: لایه‌ای چسبناک، مومی‌شکل و از جا به‌درشده که به سختی بین درزهای میان گوشت نرم نوکِ انگشت و ناخنِ سفت و محکم قرار گرفته است؛ [توده/تصویری که] که مرا به توجه بیشتر فرا می‌خواند. …

بیشتر

هم‌دردی می‌کنم (دورنما) با بینندگان در اقامتگاه

بدن‌-سند آرشیوی و رخدادمحوری
اگر برگشتن به عقب در زمان ممکن بود، آیا [همچنین] امکان داشت که کسی را به پیش‌رفتن مجبور کنیم؟‌ــــ‌لوسی نیل درباره‌ی پروژه‌ی مری نیل
موضوع طراحی‌ها از شیوه‌ای مشارکتی در کارگاه و ثبت آن به روش عکاسی گرفته شده‌ است. در این اجراء [آیکونوگرافیا (پیکرنگاری)]، من سرتاسر بدن همکارم ریچارد هنکاک را به ‌تدریج با استفاده از ورقه‌ی طلا می‌پوشانم و به لاشه‌ی یک خوک پیوند می‌زنم.

بیشتر

بررسی هنر اجراء در دوران پساسکولار

مقاله‌ی حاضر شامل مجموعه‌ مصاحبه‌هایی است که فرنک چمبرلین با چهار هنرمند انگلیسی انجام داده است: جولیا لی بارکلی، آنسومان بیسواز، تریسی کِلی و کیرا اُرایلی. گفتگوها به هنر اجراء در دوران پساسکولار و همچنین این اظهارنظر از مایک کینگ (عضو مرکز مطالعات پساسکولار در لندن) می‌پردازد که: «دوران پساسکولار با گرایش تازه‌ای‌ به مسأله‌ی معنویت روبه‌رو است که خود، متأثر از سکولاریزاسیون اروپا، بر اهمیت پذیرش حقوق و انواع آزادی‌ها‌ تأکید دارد.» منظور کینگ از این گفته…

بیشتر

رفتارهای هولناک

این کتاب نتیجه‌ی پنج هفته کار فشرده در کارخانه‌ی اسپود (استوک‌ـ‌آن‌ـ‌ترنت انگلستان) در فاصله‌ی زمانی سپتامبر ۲۰۱۲ تا نوامبر ۲۰۱۳ است. طی این مدت، تریسی کِلی و ریتا مارهاگ گزارش تصویری خود را از این تجربه به شیوه‌ی هنر اجراء ارائه کردند. مضامین کار آن‌ها به فضای کارخانه مربوط می‌شود: بقایای امروزی خرابه‌های کارخانه و محصولات سرامیکی ساخته‌شده در گذشته. این دو هنرمند با مواد تاریخی بخصوصی کار کردند تا بتوانند اصولی جهانی‌تر و وجودی‌ را از طریق اجراءهای زنده، ویدئو و عکس برجسته‌ سازند. …

بیشتر

منفذ‌ها و بنا‌ها: درب ورودی و فضای درون[۱]

درب بزرگی باز است. قسمت ورودی درب با رنگ قرمزی که همچنان ابهت خاص خود را حفظ کرده هرلحظه دهان می‌گشاید و ما را به محوطه‌‌ای به مساحت ٤۰‌ هزار مترمربع با ساختمان‌های متروکه و یک زمین زراعی هدایت می‌کند. این فضا زمانی مکان کارخانه‌‌‌ی سرامیک‌سازی اسپود را در استوک‌ـ‌آن‌ـترنت تشکیل می‌داد. درها، مملو از آستانه‌، برخی باز، برخی قفل‌‌شده و، تا وقتی آلِن با کلیدها و اطلاعات مربوط به محل نرسیده، سوراخ کلید‌ها تنها منفذ برای تماشاکردن‌اند. …

بیشتر

مکان‌نگاری‌های امر مهجور: سیری در مکان‌های پساصنعتی و تاریخ مرتبط با آن‌ها

«مکان‌نگاری‌های امر مهجور» یک پروژه تحقیقاتی‌ـ‌هنری می‌باشد که توسط استادان آکادمی هنر و طراحی برگن در نروژ (نیل براونزورد و آنه میدلند) و با همکاری دانشگاه‌ها و مؤسساتی در دانمارک، آلمان و انگلستان راه‌اندازی شده است. از شریکان اصلی این پروژه، دوسالانه‌‌ی سرامیک بریتانیا ‌است. …

بیشتر

به نگارش درنـ/آوردنِ چشم‌انداز، باز/تصویر بدن

«نقش گچ در زندگی‌ام وقتی کودک بودم و یاد گرفتم که چطور بنویسم و بخوانم خیلی مهم بود. من با استفاده از گچ نوشتن را یاد گرفتم. وقتی بزرگ شدم، یاد گرفتم که چطور بر روی تخته‌سیاه‌های کوچک بنویسم. مادرم که معلم مدرسه بود خطوط و نقش‌هایی را روی تخته می‌کشید و از من می‌خواست تا از روی آن‌ها بکشم، و اینگونه پیش از اینکه اجازه استفاده از کاغذ و مداد را داشته باشم نوشتن آموختم. همچنین در مدرسه معلم‌ها همه‌ی درس‌ها را با گچ بر روی تخته‌سیاه می‌نوشتند. ازاین‌رو برای من خیلی ساده بود که نوشتن را با گچ همراه بدانم. از نظر من، گچ نشانه یا نماد نوشتن است.» (دِفمِکپور، ۲۰۲۰) …

بیشتر

چون ما از خطوط ساخته شده‌ایم

ما فقط به خطوط یک نوشته ارجاع نمی‌دهیم. آن خطوط خود با خطوط دیگری درهم‌آمیخته است، خطوط زندگی، خطوط خوش‌بختی یا بداقبالی، خطوطی که در خودِ خطِ نوشته تغییر ایجاد می‌کنند، خطوطی که در «بین» خطوط یک نوشته قرار گرفته‌اند.| ژیل دلوز و فلیکس گاتاری‌ ــ ۲۰۰٤ …

بیشتر

تخته طراحی

روش کار مشارکتی تریسی کِلی و ریانون جونز ارائه‌ی‌ عمل نوشتن به عنوان یک کار تجسمی پویا و رویدادی تجربی است که در فضای گالری نیز به خوبی امکان ‌ارائه دارد. شیوه‌ی‌ کار این دو هنرمند…

بیشتر

بیهوشی: من/ما مدوسا

این نوشته مقاله‌ای است از تریسی کِلی در کتاب کیرا اُرایلی: بدون‌عنوان (بدن‌ها) (۲۰۱۸) و اساساً مطالعه‌ای است بر روی اجرای اُرایلی بدون‌عنوان (بیهوشی) که در فستیوال هنر اجرایی اسپیل (۲۰۰٧) در انگلستان نمایش داده شد. در نگاه اول، کِلی از پرداختن به اثر به شیوه‌ای تفسیری یا بررسی ابعاد کار اُرایلی به عنوان یک هنرمند اجتناب کرده است‌ــــ‌او درعوض به صدای روایت‌گری تبدیل می‌شود که جزئیات و مراحل شیوه‌ی کار اُرایلی را با خواننده در میان می‌گذارد. …

بیشتر

خوردن پوست‌ها: جوهر، کاغذ و گوشت در شش روش

نوشته‌ی پیش‌رو درباره‌ی در سالن (۲۰۰۶/٧) مجموعه‌ای از رویدادهای پژوهشی است که با مشارکت زنده‌ی هنکاک و کِلی در یک سالن خال‌کوبی در ناتینگهام برگزار شده است. این مجموعه از رویدادها «به دنبال شیوه‌ای است که در آن فرد بتواند با بدن خود خاطرات فرد دیگری را تجسم بخشد و یا روشی…

بیشتر

انجمن رسمی اُبرولت

متن نمایشگاه محدوده صورتی در انجمن رسمی اُبرولت‌. این انجمن از سوی گروهی از هنرمندان بصورت یک فضای نمایشگاهی و هنری در اشتوتگارت آلمان برگزار می‌شود: محدوده صورتی نمایش دو ابزار کار اصلی تریسی کِلی در نمایشگاهی واحد است‌…

بیشتر

تــذکــار

سایه‌های امر منزوی

تذکاری بر طراحی‌های مرگ:
تریسی کِلی در مجموعه‌ی طراحی‌های مرگ برای نخستین بار شخصاً به عنوان یک واکنش‌گر بر اساس مدل پژوهشی خود «بینندگان-‌در-‌اقامتگاه» حاضر است و به نمایشگاه طراحی‌شناسی به سرپرستی دبورا هارتی (گالری لنچستر انگلستان – ۲۰۱٤) واکنش می‌دهد. …

بیشتر

درب بزرگی باز است

تذکاری بر مکان‌نگاری‌های امر مهجور:
امر مهجور (the obsolete) چیزی است بی‌کاربرد، آنچه کنار گذاشته شده باشد، سوژه‌ای متروک و «دور.» در مقابل، مفهوم مکان‌نگاری (topography) به معنای نقشه‌برداری و شرح دقیق اجزاء یک مکان است، بررسی کامل ویژگی‌های یک جغرافیا و موضع‌نگاری آن. …

بیشتر

نزدیک و انکارناپذیر

تذکاری بر مجموعه‌های تخته‌ طراحی، کربنات‌کلسیم و بینندگان-‌در‌-‌اقامتگاه@کربنات‌کلسیم:
نوشتن عملی چندظرفیتی است. درآمیزی نیروهای مختلف است. هنگام نوشتن همه‌‌ی این نیروها در یک لحظه‌ حضور پیدا می‌کنند: می‌دانیم که درباره‌ی چه‌ چیز می‌نویسیم، انتخاب می‌کنیم که با /بر‌روی چه ‌چیز بنویسیم، تصمیم می‌گیریم که کشیدگی‌ حروف کم‌تر باشد یا بیشتر…

بیشتر

در کوتاهی‌‌ِ نور

تذکاری بر مجموعه‌ی محدوده صورتی:
تریسی کِلی در معرفی مجموعه‌ی محدوده‌ی صورتی به سراغ تعریف نور صورتی می‌رود و از ویژگی‌های تناقض‌آمیز این نور یعنی «کیفیت نامرئی» و درعین‌حال «دریافت‌پذیری» آن توسط چشم کمک می‌گیرد. …

بیشتر

اخــبــار

٤ مرداد ۱٤۰۱ – «استخوان‌هایی که از خلال سال‌ها نجوا می‌کنند»

نمایشگاه انفرادی منتخبی از آثار تریسی کِلی در تاریخ ٤ تا ۱۳ مرداد ۱٤۰۱ در گالری اکنون شهر اصفهان…

بیشتر

خرداد ۱٤۰۱ ــ رونمایی کتاب «مقدمه‌ای به پدیدارشناسی هنر اجرا»

کتاب «مقدمه‌ای به پدیدارشناسی هنر اجرا» نوشته‌ی تی‌. ‌جِی بیکن، از سوی انتشارات اینتلکت به تازگی در مه ۲۰۲۲ منتشر شده است‌. این کتاب که در مطالعه‌ی موردی خود کار اجراگران مهم معاصر را مورد توجه قرار داده است، به بررسی شیوه‌ی کار کِلی و هنکاک پرداخته و رویکردی یکپارچه به تحقیق در تجربه و موقعیت «خود/خودها» در حوزه‌ی هنر اجرا دارد. …

بیشتر

۲ خرداد ۱٤۰۱ ــ «استخوان‌هایی که از خلال سال‌ها نجوا می‌کنند»

نمایشگاه انفرادی آثار تریسی کِلی در گالری مریم کاشان برگزار می‌شود. این رخداد هنری…

بیشتر

۱۶ خرداد تا ۲ تیر، ۱٤۰۱ ــ «اقامت هنرمند در کاشان‌ــ‌ایران»

تریسی کِلی، به همراه سه هنرمند ایرانی، در یک برنامه‌ی اقامت هنری (اقامت هنری وایو) شرکت خواهد کرد. این اقامت هنری به مدت دو هفته در کاشان برگزار شده و کِلی بصورت مجازی مشارکت خواهد داشت. در طول این برنامه، علاوه بر گفتگو با هنرمند و انجام کار پژوهشی پیرامون پراکسیس هنری او، کِلی بر روی تهیه‌ی دو فیلم («خون‌ریزی قند» و «بخشیدن گرفتن گُم‌کردن ساختن») کار می‌کند. ویدئوها که در دیالوگ با یکدیگرند ریشه در علاقه‌ی او به کاشی‌های تاریخی کاشان دارند و همچنین تاحدودی متأثر از سوبژکتیویته‌ی خود هنرمند هستند.

بیشتر

مرداد ۱٤۰۱ – «۱۰ سال باهم: اجراهایی از لانگوا+کارپنتر ۲۰۲۰ــ۲۰۱۰»

کتاب «۱۰ سال باهم: اجراهایی از لانگوا+کارپنتر»‌ــــ‌‌همراه با جستاری از تریسی کِلی «جابجایی چیزهای کوچک رخداد می‌سازد»‌ــــ‌‌ ‌در آگوست ۲۰۲۲ رونمایی می‌شود. این مجموعه نگاهی دارد به روش مشارکتی لانگوا+کارپنتر…

بیشتر

۱۵ اردیبهشت ۱٤۰۱ – «نمایش‌ـ‌هنر‌ـ‌درـ‌جریان»

تریسی کِلی، ریتا مارهاگ، جولیا وِنز-دلامینسکی، جلاگ هالتن لونده و کریستین آیکهوف تجربیات گروهی خود را در «نمایش‌‌‌ـ‌هنر‌ـ‌در‌ـ‌جریان» با تکنیک چاپ و صدا ارائه می‌کنند…

بیشتر

دی ۱٤۰۰ ــ‌ آزمایش‌های «لیشتنبرگ (سوختگی‌ها و اشکال لیشتنبرگ)»

اهداء کمک‌هزینه به منظور اجراء طرح پژوهشی «لیشتنبرگ (سوختگی‌ها و اشکال لیشتنبرگ)» در استودیوی هنرمند…

بیشتر

۹ دی ۱٤۰۰ ــ «بادی‌چک» در انجمن اشتوتگارت

تریسی کِلی در نشستی با عنوان «بادی‌چک» با رویکرد سینما به موضوع «بدن» نزدیک شده و آن را مورد پرسش قرار خواهد داد. …

بیشتر

در جریان ــ جایگزینی آرشیو آثار

آرشیو آثار در یکی از دانشگاه‌های انگلستان…

بیشتر

٤ آذر ۱٤۰۰ ــ بر فراز کاسپ

تریسی کِلی عضو مدعو نشست کاسپ از سوی هنرمند لارل جِی کارپنتر است. در این جلسه به ابعاد مختلف کیفیات ناپایدار، گذرا و متغیر هنرهای خلاق می‌پردازند. …

بیشتر

مهر ۱٤۰۱ ــ جابجایی استودیو

استودیو/آتلیه‌ی جدید – اشتوتگارت، آلمان…

بیشتر